Er zijn echt “kutwijven”.
Er zijn zeker ook wel lullen van kerels, maar waar ik werk zijn er echt veel kutwijven, ze komen iedere dag later op het werk en gaan ook eerder naar huis. En altijd maar die smoezen, ik ben nog opgevoed met het principe “werken voor geld” maar dat schijnt toch tegenwoordig echt een verkeerde opvoeding te zijn.
Als je dan ook nog een chef hebt, die eigenlijk afgekeurd is om enigszins leiding te geven, dan heb je een ideale basis om die kutwijven volledig de vrijheid te geven. Een van mijn “collega’s”, ik zal haar maar José noemen, die jaarlijks het hele alfabet aan ziektes, problemen en ellende gebruikt om maar heel weinig te werken en zo veel mogelijk lekker afwezig te zijn. Zo’n kutwijf heeft jaarlijks zeker 10 weken extra betaald verlof erbij. Ze trekt alle registers open om veel aandacht te krijgen en dat begint smorgens vroeg al om maar collega’s en zichzelf van het werk te houden en aandacht te trekken voor haar “problemen”, lekker veel koffie- en rookpauzes. Er zijn vele voorbeelden te over, een enkele wil ik jullie, lezers, niet onthouden.
Op een ochtend kwam ze zoals gewoonlijk te laat op het werk en riep,”oh ik moet vrij hebben vandaag”. Ja, ze moest voor een bekende in haar omgeving thuis even de zaken waarnemen want die was plotseling heel ernstig ziek geworden en dat vond ze zo zielig en daarom wilde ze haar helpen. Dus na overleg met haar chef (die lul) mocht ze om 12 uur naar huis en die middag thuis blijven om die zielige kennis maar te helpen. Dat verlof hoefde ze niet af te boeken want ze was altijd zo “hulpvaardig”, vooruit dan maar.
Achteraf blijkt ze gewoon smiddags thuis gebleven te zijn want haar buurvrouw kent een collega van ons. Deze buurvrouw vertelde ook, dat ze wel eens meer thuis was op tijden, dat onze fijne collega moest werken. En o ja, haar chef kende zij ook want die kwam wel eens koffie drinken. Toch wel weer aandacht en tijd besteed aan een smerige smoes om gewoon thuis te zijn door een belachelijk bericht, maar zo werken die kutwijven wel. Iedereen in haar omgeving moet tijdens werktijd, uren geouwehoer aanhoren en als ze weer iets zieligs heeft meegemaakt in haar privé-omgeving, dan krijgt ze van die lul, die zich chef noemt, weer gelegenheid om eerder naar huis te gaan om het te “verwerken”, wel zonder verlof af te boeken en maar zielig doen.
En ja hoor, natuurlijk ligt er nu weer iemand in het ziekenhuis met “kanker” om een stukje van een orgaan af te laten halen voor onderzoek (vooruit maar, dit is in de mode). Ze vertelt daar niet bij dat de persoon waarschijnlijk al jaren gepaft heeft, zodanig dat je wel zoiets moet krijgen, het zal nu dus wel echt zielig zijn !
En ook nu weer de geijkte zin “ja, ik heb met de chef (oetlul) afgesproken, dat ik maar even hoef te werken en dan naar huis mag”!! Zo, kan ik nog veel meer vertellen, maar je begrijpt wel dat dit ook plaatsvindt bij andere bedrijven. Al zou de helft van de genoemde feiten echt waar zijn, dan is haar gedrag niet te plaatsen onder normaal. Het ergste vind ik nog, dat er ook echt wel vrouwen zijn met trieste lichamelijke kwalen en die, ondanks alle persoonlijke ellende, pijn en ongemakken, wel zoveel mogelijk echt werken en geen tijd krijgen van een incapabele chef en……………………… dat vind ik echt heel en heel erg triest.
Joke.
Heb je wat te zeiken, doe dat dan hier !
Zeikkrant.nl
Een mens moet nu eenmaal zeiken want anders heeft hij altijd gelijk.